رئیس‌کل سازمان نظام پرستاری گفت: : معتقدم اکنون زمان دعواهای درون‌گروهی نیست. مسئله ما امروز در بیرون از سازمان‌های پرستاری است، نه درون آنها. همه ما به وجود یک مشکل مشترک اعتقاد داریم و می‌دانیم ریشه آن کجاست. اینکه علت بحران را به اختلافات درون‌خانوادگی و درون‌سازمانی نسبت دهیم، صحیح نیست.

به‌گزارش روابط‌عمومی سازمان نظام پرستاری،‌ دکتر احمد نجاتیان در گفتگو با جهان صنعت با اشاره به اینکه سالانه ۵‌هزار پرستار از این حرفه خارج می‌شوند، بیان کرد: مساله خروج پرستاران از چرخه خدمت قابل‌کتمان نیست و سال‌هاست کشور را آزار می‌دهد. در یکی دو سال گذشته نیز ابعاد این بحران بسیار گسترده‌تر شده، به‌طوری‌که کمبود پرستار به‌صورت محسوس در بیمارستان‌ها قابل‌مشاهده است.

رئیس‌کل سازمان نظام پرستاری افزود: این کمبود باعث افزایش تعداد بیماران تحت‌پوشش هر پرستار شده، در برخی موارد به تعطیلی بخش‌هایی از بیمارستان‌ها انجامیده و حتی برخی بیمارستان‌ها باوجود آماده بودن زیرساخت‌ها و تجهیزات، تنها به‌دلیل کمبود نیروی پرستاری افتتاح نشده‌اند.

نجاتیان ادامه داد: درنهایت این مردم هستند که آسیب این وضعیت را می‌بینند. این شرایط موجب شده است نسبت پرستار به تخت نه‌تنها در سال‌های اخیر بهبود پیدا نکند بلکه روندی نزولی داشته باشد.

هنوز اراده جدی برای حل کمبود پرستار شکل نگرفته است

وی اضافه کرد: بخشی از دلایل این وضعیت به مسائل کلی کشور مانند تورم بازمی‌گردد اما بخش عمده آن در درون نظام سلامت و قابل‌کنترل است مشروط بر اینکه سیاستگذاران کلان‌اراده واقعی برای حل این مسئله داشته باشند.

رئیس‌کل سازمان نظام پرستاری گفت: پیگیری‌های من در یکی دو سال گذشته نشان می‌دهد باوجود آنکه همه مسئولان این بحران را می‌شناسند و درباره آن ابراز نگرانی می‌کنند، هنوز اراده جدی برای حل آن شکل نگرفته و شرایط روزبه‌روز بدتر می‌شود.

مسئله ما امروز بیرون از سازمان‌های پرستاری است

نجاتیان افزود: معتقدم اکنون زمان دعواهای درون‌گروهی نیست. برای همه فعالان حوزه پرستاری از جمله آقای شریفی‌مقدم احترام قائلم و اصلا نمی‌خواهم وارد این مباحث شوم. مسئله ما در بیرون از سازمان‌های پرستاری است، نه درون آنها. همه ما به وجود یک مشکل مشترک اعتقاد داریم و می‌دانیم ریشه آن کجاست.

وی ادامه داد: اینکه علت بحران را به اختلافات درون‌خانوادگی و درون‌سازمانی نسبت دهیم، صحیح نیست و به‌همین‌دلیل هم دراین‌باره اظهارنظری نمی‌کنم. آنچه من می‌بینم، این است که در مجموعه کشور، چه در وزارت بهداشت و چه در مجلس، هنوز اراده کافی برای حل این بحران به‌وجود نیامده است.

رئیس‌کل سازمان نظام پرستاری اضافه کرد: باوجود اینکه همه دلسوز هستند و نگرانی خود را اعلام می‌کنند، در موضوعات مختلف نظام سلامت دیده‌ایم که هر زمان اراده وجود داشته، مشکلات نیز حل شده است. بنابراین هم امکانات مالی در کشور وجود دارد و هم راهکارهای مشخص، اما آنچه کم داریم، اراده لازم برای اجرای آنهاست.

اعتراض‌های پرستاری قابل پیش‌بینی بود

نجاتیان گفت: درباره تجمعات اعتراضی پرستاران بیمارستان امام در روز گذشته، از برگزاری تجمع اطلاع دارم؛ اما درباره برخوردهای صورت‌گرفته اطلاع دقیقی ندارم. با این حال، وقوع چنین اعتراضاتی قابل‌پیش‌بینی بود. این اعتراض‌ها از مدتی قبل آغاز شده و اگر شرایط کشور از وضعیت جنگی خارج شود و به شرایط عادی بازگردد، به‌طورحتم گسترده‌تر نیز خواهد شد.

وی افزود: پرستاران در دوران جنگ معمولا کمترین اعتراض را دارند زیرا شرایط کشور را درک می‌کنند اما پس از عادی شدن شرایط، این اعتراضات گسترش خواهد یافت. اقدامی که سازمان نظام پرستاری در  دوسال گذشته انجام داد، درخواست از رییس‌جمهور برای ورود جدی به این موضوع بود.

رئیس‌کل سازمان نظام پرستاری ادامه داد: به دستور رئیس‌جمهور، کارگروهی با حضور سازمان نظام پرستاری، وزارت بهداشت، سازمان اداری و استخدامی و سازمان برنامه و بودجه تشکیل شد تا راهکاری اساسی برای حل مشکلات پرستاری ارائه دهد.

متاسفانه پیشنهاد‌های کارگروه پرستاری رئیس‌جمهور اجرایی نشد

نجاتیان اضافه کرد: این کارگروه حدود یک سال روی موضوع کار کرد و در نهایت هفت‌پیشنهاد مشخص از سوی وزیر بهداشت به دولت ارائه شد؛ اما متاسفانه تقریبا هیچ‌یک از این پیشنهادها نه از سوی وزارت بهداشت، نه دولت، نه سازمان برنامه و بودجه و نه سازمان اداری و استخدامی اجرایی نشد و همه‌چیز در حد حرف باقی ماند.

وی گفت: در این بسته پیشنهادی، موضوعاتی مانند ساخت پانسیون برای پرستاران، افزایش تعرفه‌های پرستاری، بخشودگی مالیاتی و مجموعه‌ای از اقدامات حمایتی پیش‌بینی شده بود که در کنار هم می‌توانست امید را به محیط کار پرستاران بازگرداند و ماندگاری آنان را افزایش دهد؛ اما متاسفانه اراده لازم برای اجرای آن وجود نداشت.

رئیس‌کل سازمان نظام پرستاری افزود: بخشی از این موضوع به شرایط جنگی کشور مربوط می‌شود؛ اما سهم اصلی را باید به نبود اراده در میان سیاستگذاران نسبت داد. آماری درباره وجود ۶۰‌ هزار پرستار خانه‌نشین مطرح شده که نمی‌توانم آن را تایید یا رد کنم؛ زیرا نیازمند بررسی‌های آماری دقیق است.

نجاتیان ادامه داد: آنچه به‌طورقطعی وجود دارد، این است که سالانه حدود ۵‌هزار نفر از پرستاران شاغل از چرخه خدمت خارج می‌شوند؛ آماری که از سوی وزارت بهداشت اعلام شده و قابل‌استناد است.

صرف منابع گسترده‌ در کشور برای آموزش پرستاران، بدون برنامه موثر برای جذب و نگهداشت آنها

وی اضافه کرد: همچنین سالانه حدود ۱۷تا ۱۸‌هزار نفر در رشته پرستاری فارغ‌التحصیل می‌شوند و آمار جذب نیز مشخص است. آنچه می‌توان با اطمینان گفت این است که حجم خروج نیروها بسیار بالاست و کشور منابع گسترده‌ای را صرف آموزش پرستاران می‌کند، بدون آنکه برای جذب و نگهداشت آنها برنامه موثری داشته باشد.

رئیس‌کل سازمان نظام پرستاری گفت: این موضوع به‌معنای هدررفت منابع کشور است. چند سال قبل برآورد شد که با قیمت‌های آن زمان، تربیت هر پرستار حدود ۵تا ۶میلیارد‌تومان هزینه دارد؛ اما در نهایت یا شرایط را برای مهاجرت آنها فراهم می‌کنیم یا باعث می‌شویم خانه‌نشین شوند.